The Never Untold Story.

ผมว่าจะขอ นินทาลูกค้า เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะครับ
เพราะรู้สึกว่า  ผมนิสัยไม่ดียังไงไม่รู้….หุๆ

งั้นเชิญอ่านแบบทิ้งทวนได้เลยครับ!!!


คุณหนู “ติ่งหู” …

She thinks  “She is Superstar!!!”

(ติ่งหู คืออะไร?  หาข้อมูลเพิ่มได้ ใน Internet นะครับ)

เธอคือเด็กประถม…
เธอว่าเธอ “สวย”…
เธอว่าเธอแต่งตัว “เลิศ” กว่าใคร…
เธอว่าเธอ “ไฮโซ”
ที่สำคัญ…เธออ้วนดำ !!!

ช่วงที่เปิดร้านได้สัก 2-3 อาทิตย์  มีเด็กเพศหญิง  นางหนึ่ง  เดินเข้ามาในร้าน  เธอแต่งตัวแบบหลุดมาจากหนังสือแฟชั่นวันรุ่น ก็มิปาน   แต่มันก็ไม่เข้ากับเธอเอาซะเล๊ย!!!

“ขอนั่งตรงนี้นะเค๊อะ”  เธอเดินเฉิดฉายไปนั่งที่เก้าอี้ 

แล้วก็นั่ง ไขว้ห้าง แบบคุณหญิง-คุณนาย “หน้าม้า” ตามงานการกุศล
(คิดว่าตัวเองเป็น ทาทา ยัง  หรือไงฟร่ะ?)…ผมคิดในใจ

เธอมักจะคุยกับเด็กที่นั่งข้างๆ  เกี่ยวกับดารา-นักร้อง เปรียบประดุจว่า เธอคือ Guru (กูรู้ …เนี้ยหละ) ด้านงานบันเทิง    แล้วก็ชอบ ป้องปากหัวเราะเสียงดัง
เป็นนัยๆ ว่า  กู “มั่น”  ค่ะ กู “มั่น”  (หมายถึง  มั่นใจ  หนะครับ)

หลายวันต่อมาเธอมาอีก…
เธอแต่งตัวได้ เว่อร์ อีกแล้ว   (หนูจ๋า หนูมาร้าน Net นะ  ไม่ใช่ งานพรมแดง เมืองคานส์)    
ผมดูปฏิทินด้วยความสงสัยว่า ช่วงนี้มันมี งานประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง หรือไง?

เออนี่ๆ  ถามหน่อยเจ้าแม่แฟชั่นทั้งหลาย ….

มีเด็กประถมบ้านไหน ใส่รองเท้าส้นสูงสีทอง มาร้าน Net มั่ง?

เธอชอบเข้าเวป  Z**z*.com ซึ่งใครๆ ก็รู้ว่า เป็นเวปของ รัฐติ่งหูแห่งประเทศไทย เลยก็ว่าได้

แล้วก็ชอบพูดเสียงดังๆ  คล้ายๆ จะอวดคนโน้นคนนี้
(จริงๆ ก็ไม่ผิดหรอก  แต่กรูรำคาญ…)

ว่าแล้วเธอก็เปรยๆ (เสียงดังๆ) ว่า   “เบื่อจัง  เล่นเกมเต้น ดีกว่า…”

ช้าก่อน!!!…เธอไม่ได้เล่น  Audition   แต่เล่นเกมเต้นที่เป็น  Flash game  ตามเวป

เธอบอกเหตุผลว่า  ที่เธอไม่เล่น Audition นั้น...

เพราะมีแต่คนฝีมืออ่อนๆ มาเต้นกับเธอ ซึ่งทำให้ สะดุดและเสียอารมณ์
(ข้ออ้าง ชิมิ? ….เนียนจังนะหนู)….ผมคิดในใจ

…………........

“พี่คะ   เท่าไหร่คะ?”  เสียงเธอทำให้ผมตื่นจากการแอบงีบหลับ  (หุๆ)
“60 ครับ”
“อะไรนะ!!!”  ยกมือ ทาบ อก   (มันเป็นท่า มาตรฐานสากล หรือไง ถามหน่อย?)
“น้องเริ่มตอน บ่ายโมง ตอนนี้ก็  5 โมงเย็น  รวม 4 ช.ม.  เป็น 60 บาท ครับ”
“นี่ค่ะ”  เธอควักเงินจากกระเป๋าย่นๆ สีทอง  ( กระเป๋าทอง….แรงมาก!!!)  แล้วก็เดินออกจากร้านไป…

ปล. ตอนผมเห็นเธอเข้ามาในร้านครั้งแรก  ผมนึกถึง “หมาปั๊ก ตัวสีดำ” ขึ้นมาเลยทันที   555+


คุณน้องหน้าแก่…

Too Young Or Too Old ?

หน้าแก่รายที่ 1

ค่ำๆ วันหนึ่ง  มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน   พิจารณาสภาพแล้ว 

(หน้าหนวดๆ  เสื้อเชิ้ต กางเกงขายาวสีดำ…เนคไทเหี่ยวๆ)

น่าจะเป็น หนุ่มออฟฟิต  แน่ๆ

เข้าไปนั่งโต๊ะมุมในสุด…ผ่านครึ่ง ช.ม. ได้มั๊ง

“พี่ๆ มาดูตรงนี้ให้หน่อยครับ”  
(มันเรียกใครวะ?)  ผมหันมองในร้าน

“พี่เจ้าของร้านนั้นหละครับ  รบกวนหน่อยครับ”
(อ้าว  กรูเร๊อะ?) ผมเดินไปที่โต๊ะแล้วถามว่า

“มีอะไรครับ  น้อง?”
ชายคนนั้น หน้า “เหวอ”  เพราะความอึ้ง
(เออดิ   เรียกกรู “พี่”  ก่อนทำไม?)

“คือว่า มันเป็นตรงนี้ครับ..บลาๆ”
“อ่อๆ มันต้องทำอย่างงี้ๆ ครับน้อง”   พอทำเสร็จ ผมก็มานั่งที่เดิม

“เท่าไหร่ครับ”
“ 20 บาทครับ..น้อง   ขอบคุณครับ…แล้วมาอีกนะครับน้อง”

ผมไม่รู้ว่า วันนั้นผมหน้าตายียวน กวนประสาทขนาดไหน? (ก็มองไม่เห็นหน้าตัวเองหนิ)

แต่ผมพอจะรู้ว่า ถ้าเกิดวันนั้นเค้าพกปืน  ผมอาจจะโดนยิงไปแล้วครับ   อิ๊ๆ

หน้าแก่รายที่ 2

คนไทย…แต่ได้สามีเป็นฝรั่ง
เดินเข้ามาในร้าน รองเท้าก็ไม่ถอด  ทั้งผัวทั้งเมีย…ผมไล่ไปถอดก่อน

“เอิ่ม ฉัวโม๊ง ละเท่าไหร่ ค่ะ”   (คนไทยแท้ๆ  แต่สำเนียงอย่างงี้…ขำโคตร)
“15 ครับ  ราคาก็ติดอยู่ที่กระจกไงครับ”
“โอ้ว อุ๊ยตาย ลืมดู”    (สำเนียงเธอดัดจริตกว่า ตุ๊กกี้  ใน เรื่อง วงศ์คำเหลา ซะอีก…สาบานได้)

ว่าแล้วเธอก็บอกให้สามีฝรั่งนั่งลงหน้าคอม

“เอิ่ม ทานอาหารได้ไม๊คะ”
“ไม่ได้ครับ”  ผมมองดูที่ถุงในมือของเธอ  มันคือ แกงเลียง หรือ แกงอ่อม (อาหารอีสาน  ถ้าไม่รู้จักก็หาข้อมูลเองนะครับ) อะไรซักอย่าง  น้ำข้นๆ สีเขียวๆ
(บ้าหรือไร?  ห้องแอร์นะ  เดี๋ยวก็หอมกันทั่วหรอก!!!)

ผ่านไปไม่ถึงนาที
“พี่คะ  ดูเครื่องให้แฟนหนูหน่อย”

“หือ?”  เส้นเลือดตรงขมับปูดขึ้นนิดนึง

ฝรั่งต้องการเข้าไปเช็คเมล์  ใน Hotmail แต่เข้าไม่เป็น….  
(อ้าว  ได้สามี อัลไซเมอร์ เหรอ? …แผนสูงจริงนะ!!!)

ผ่านไป 10 นาที
พากันลุกละ….ตั้งใจมาเช็คเมล์จริงๆ ด้วย  มาไว ไปไว

“เอิ่ม  เท่าไหร่คะพี่?”   เธอถามผม
(ไม่รู้จะ เอิ่ม โอ้ว อ้า   อะไรนักหนา…วู๊!!!)
“ 5 บาทครับน้อง”

เธอจ่ายเงิน แล้วพยุงสามี  ออกจากร้านไป
(เพิ่งนึกได้ว่า ตอนมาก็พยุงกันมานี่หว่า   ไอ้เราก็นึกว่าควงแขน…

จับแขนกันดีๆ นะ เดี๋ยวมาล้มหัวฟาดพื้นตายใส่หน้าร้าน... )

ปล. ถ้าวันนั้นเธอไม่ใส่สายเดี่ยว (โชว์ท่อนแขนยานๆ)  แต่เป็นใส่เสื้อยืดธรรมดา   ผมอาจจะหลงยกมือไหว้แล้วหละ  เพราะคิดว่าเป็น ญาติโยมผู้ใหญ่ิ มาเยี่ยม!!!

……......

ทั้ง 2 รายที่เล่ามาเนี้ย  อายุแก่กว่าผมแน่ๆ   คอนเฟิร์ม!!!

ถ้าบางคนติดนิสัยเรียกคนโน้นคนนี้ว่า “พี่”   โดยที่ไม่รู้จักมักจี่กันมาก่อนหละก็  ให้เลิกนิสัยแบบนี้ด้วยนะครับ    เพราะบางคนเค้าถือนะ    เช่น ผม   หุๆ

ผมคงจะจบการนินทาลูกค้าเพียงเท่านี้นะครับ   คราวหน้าคงได้อ่านอะไรใหม่ๆ แล้วหละ

ถ้าผมไม่หมดไฟก่อน…

edit @ 3 Jul 2009 23:06:05 by My ID is KIDZ