นิทาน "คุณชายอินทรี"
posted on 19 Jun 2010 17:00 by indykidz
กาลครั้งหนึ่ง... ยังมีบุรุษที่เหมือนจะโตเพียงกาย
แต่ความคิดคลับคล้ายเด็ก 5 ขวบ
นามว่า “คุณชายอินทรี”
คุณชายอินทรี เจ้าสำราญ มักใช้ชีวิตไปกับเพื่อนๆ อย่างสำมะเลเทเมาไปวันๆ
และแล้ววันหนึ่ง บิดาของเขาได้เรียกคุณชายอินทรีย์เข้าไปพบ...
“พ่อและแม่จะส่งลูกให้ไปทำงานกับท่าน ซินแสที่ต่างอำเภอ ลูกคิดอย่างไร?”
“ข้าไม่เห็นด้วย ไย ท่านพ่อจึงไม่ให้ข้าไปอยู่เมืองหลวง?” คุณชายคัดค้าน
“พ่อคิดว่าอย่างน้อยเจ้าก็จะได้ ประสบการณ์และความรู้จากท่านซินแส”
“ไว้ข้าขอคิดดูก็แล้วกัน” คุณชายเดินออกจากห้องไปอย่างไม่พอใจ
ที่เก๋งใจกลางสวน มีบุรุษผู้หนึ่งนั่งรออยู่
“ได้ข่าวว่าท่านลุงจะส่งเจ้าไปต่าง อำเภอหรือ?” มังกรน้อยขี้เซาร้องทัก
“ถูกต้อง!!! ข้ารู้สึกไม่พอใจ ข้าสู้อุตส่าห์ร่ำเรียนมา แต่กลับไม่ได้ใช้ความรู้นั้นทำงาน งานที่นั้นมันไม่ใช่ตัวตนข้า” คุณชายอินทรีใช้มือตบโต๊ะ
“ใช่สินะ เจ้าร่ำเรียนตั้งเกือบ 10 กว่าจะจบ ทั้งๆ ที่คนทั่วไปร่ำเรียนแต่ 4-5 ปีก็จบ” มังกรน้อยขี้เซาหัวเราะร่วน
“ท่านพี่จงใจว่าข้า!!!”
“หรือไม่จริง? ท่านลุงท่านป้าให้เงินเจ้าใช้อย่างไม่อั้นตามใจ เจ้าทุกอย่าง เจ้าอยู่เปล่าๆก็ได้ รถม้าราคาแพง ส่วนตัวข้าทำงาน มาเป็นปีๆ ยังมีแค่ม้าแก่ๆ อยู่เลย”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน?”
“เจ้าไม่รู้หรือไงว่าเจ้ามีวาสนามาก แต่ไหน? คนอื่นต้องดิ้นรน แทบเป็นแทบตายกว่าจะได้งานทำ ส่วนตัวเจ้านั้นมีคนหา ให้” มังกรน้อยขี้เซา ตะโกนลงมาจากต้นท้อ
“ท่านพี่ลงมาก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าให้พ่อบ้านสอยให้กิน...” คุณชายอินทรี กวักมือเรียกพ่อบ้านมาสอยลูกท้อ
“แล้วเจ้าคิดยังว่าจะเอายังไง?”
“ตัวข้านั้นอยากไปที่เมืองหลวง มากกว่า ที่นั้นเจริญมากมาย มีที่กินที่เที่ยว ข้าสามารถหาพรรคพวกได้เยอะแยะที่นั่น”
“เจ้าอยากไปด้วยเหตุผลแค่นี้หรือ? เจ้ายังเด็กจริงๆ”
“ท่านไม่ใช่ข้า ไยเลยจะเข้าใจ!!!”
“ข้าอยากจะให้เจ้าลองคิดดูว่า ที่ผ่านมาท่านลุงท่านป้าเหนื่อยหน่ายกับเจ้ามามากเพียงใด พวกท่านหวังอยากจะให้เจ้าได้ดี ไยเจ้าไม่ลองทำตามที่ท่านทั้งสองแนะนำดูบ้าง”
“คราวนี้ข้าอาจจะโอนอ่อนตามท่านพ่อ ท่านแม่ แต่ท่านจงรู้ไว้เลยว่าข้าจะไม่มีวันพอใจ ในสิ่งที่พวกท่านบังคับให้ข้าทำครั้งนี้”
“เจ้าน่าจะลองเผชิญความลำบากซะ มั่ง... ขอให้เจ้าโชคดี ข้า ลานะ”
“มิน้อมส่ง!!!”
.............
“คุณชายอินทรี เอ๋ย ท่านลุงท่านป้าคงเลี้ยงเจ้ามาดีเกินไป...”
ปล.
1.ดัดแปลงจากเรื่องจริง ไร้สลิง ไร้แสตนด์อิน
2.อยากแต่งออกแนวๆ นิทานจีน แต่มันก็ยังแปลกๆ อยู่ แฮ่!!!
3.แรกๆ อยากจะแต่งเพื่อ "หลอกด่า" ซะด้วยซ้ำ เหอะๆ
แต่ความคิดคลับคล้ายเด็ก 5 ขวบ
นามว่า “คุณชายอินทรี”
คุณชายอินทรี เจ้าสำราญ มักใช้ชีวิตไปกับเพื่อนๆ อย่างสำมะเลเทเมาไปวันๆ
และแล้ววันหนึ่ง บิดาของเขาได้เรียกคุณชายอินทรีย์เข้าไปพบ...
“พ่อและแม่จะส่งลูกให้ไปทำงานกับท่าน ซินแสที่ต่างอำเภอ ลูกคิดอย่างไร?”
“ข้าไม่เห็นด้วย ไย ท่านพ่อจึงไม่ให้ข้าไปอยู่เมืองหลวง?” คุณชายคัดค้าน
“พ่อคิดว่าอย่างน้อยเจ้าก็จะได้ ประสบการณ์และความรู้จากท่านซินแส”
“ไว้ข้าขอคิดดูก็แล้วกัน” คุณชายเดินออกจากห้องไปอย่างไม่พอใจ
ที่เก๋งใจกลางสวน มีบุรุษผู้หนึ่งนั่งรออยู่
“ได้ข่าวว่าท่านลุงจะส่งเจ้าไปต่าง อำเภอหรือ?” มังกรน้อยขี้เซาร้องทัก
“ถูกต้อง!!! ข้ารู้สึกไม่พอใจ ข้าสู้อุตส่าห์ร่ำเรียนมา แต่กลับไม่ได้ใช้ความรู้นั้นทำงาน งานที่นั้นมันไม่ใช่ตัวตนข้า” คุณชายอินทรีใช้มือตบโต๊ะ
“ใช่สินะ เจ้าร่ำเรียนตั้งเกือบ 10 กว่าจะจบ ทั้งๆ ที่คนทั่วไปร่ำเรียนแต่ 4-5 ปีก็จบ” มังกรน้อยขี้เซาหัวเราะร่วน
“ท่านพี่จงใจว่าข้า!!!”
“หรือไม่จริง? ท่านลุงท่านป้าให้เงินเจ้าใช้อย่างไม่อั้นตามใจ เจ้าทุกอย่าง เจ้าอยู่เปล่าๆก็ได้ รถม้าราคาแพง ส่วนตัวข้าทำงาน มาเป็นปีๆ ยังมีแค่ม้าแก่ๆ อยู่เลย”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน?”
“เจ้าไม่รู้หรือไงว่าเจ้ามีวาสนามาก แต่ไหน? คนอื่นต้องดิ้นรน แทบเป็นแทบตายกว่าจะได้งานทำ ส่วนตัวเจ้านั้นมีคนหา ให้” มังกรน้อยขี้เซา ตะโกนลงมาจากต้นท้อ
“ท่านพี่ลงมาก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าให้พ่อบ้านสอยให้กิน...” คุณชายอินทรี กวักมือเรียกพ่อบ้านมาสอยลูกท้อ
“แล้วเจ้าคิดยังว่าจะเอายังไง?”
“ตัวข้านั้นอยากไปที่เมืองหลวง มากกว่า ที่นั้นเจริญมากมาย มีที่กินที่เที่ยว ข้าสามารถหาพรรคพวกได้เยอะแยะที่นั่น”
“เจ้าอยากไปด้วยเหตุผลแค่นี้หรือ? เจ้ายังเด็กจริงๆ”
“ท่านไม่ใช่ข้า ไยเลยจะเข้าใจ!!!”
“ข้าอยากจะให้เจ้าลองคิดดูว่า ที่ผ่านมาท่านลุงท่านป้าเหนื่อยหน่ายกับเจ้ามามากเพียงใด พวกท่านหวังอยากจะให้เจ้าได้ดี ไยเจ้าไม่ลองทำตามที่ท่านทั้งสองแนะนำดูบ้าง”
“คราวนี้ข้าอาจจะโอนอ่อนตามท่านพ่อ ท่านแม่ แต่ท่านจงรู้ไว้เลยว่าข้าจะไม่มีวันพอใจ ในสิ่งที่พวกท่านบังคับให้ข้าทำครั้งนี้”
“เจ้าน่าจะลองเผชิญความลำบากซะ มั่ง... ขอให้เจ้าโชคดี ข้า ลานะ”
“มิน้อมส่ง!!!”
.............
“คุณชายอินทรี เอ๋ย ท่านลุงท่านป้าคงเลี้ยงเจ้ามาดีเกินไป...”
ปล.
1.ดัดแปลงจากเรื่องจริง ไร้สลิง ไร้แสตนด์อิน
2.อยากแต่งออกแนวๆ นิทานจีน แต่มันก็ยังแปลกๆ อยู่ แฮ่!!!
3.แรกๆ อยากจะแต่งเพื่อ "หลอกด่า" ซะด้วยซ้ำ เหอะๆ
edit @ 19 Jun 2010 17:01:29 by My ID is KIDZ